enerji (e), kütle (m) ve ışık hızı (c) arasındaki denklem, gectigimiz yuzyılın en onemli buluslarından olması, bu yuzyılın da en onemli tehtidi olması dolayısıyla locoom sayfalarında yerini almaktadır. Bir asır gecmisken uzerinden, hayatımızı belki de mahvedecek olan o masum merakın gizli kodu “E=mc²”…

Albert Einstein

Einstein 1879 yılında Güney Almanya’ da dunyaya geldi. Fakat yahudi oldugu icin dogdugu yerde olemedi… Tanrı’ya inanıyor musunuz?” sorusuna şöyle cevap vermisti: “Var olan her şeyin uyumlu bir birlikteliğinde ortaya çıkan Tanrı’ya evet ;ama insanların günlük işleriyle ilgilenen, cezalandırıcı veya mükafatlandırıcı Tanrı’ya hayır”.

Yasadıgım ilk hayal kırıklıgıdır belki de; canlansın diye yatagımın altındaki çekmeceye koyduğum, kedi-köpek resimlerinin, sabah kalktıgımda hala resim olduklarını gormek…

Bununla beraber kendi yarattıgım hayal kırıklıkları da yok degildi; bilet almadıgım halde bana cıkmayan piyango biletlerini saymazsak, hic gemi ile seyahat etmedigim halde ıssız adaya dusme hayallerim, tum insanlıgı yok eden bir musibetten sag salim kurtulma hayallerim, kan gormeye dayanamazken vampir olma hayallerim ve teker teker catırdayarak kırılan, ufalanan daha nice cocukluk hayallerim….Hep imkansızı istedigimden degil ama imkansızın hayalini kurdugumdandır; hayatımı, hayaller ve onların gorkemli yıkılısları ile ozetleyebilmem.

Neyi yasıyorsanız “o” sunuzdur. Zaman zaman en buyuk hayal kırıklıgı “ben”dim, “ben”i farkedene kadar ki, cok gec oldu diyebilirim hayatımdaki hersey gibi. Oysaki ben hayal kırıklıgı yasamak icin, secilmis olmalıydım.Madem hep acı verecekti hayal kırıkları, bundan sonra en aza indirmek gerekiyordu acıları ki bu hic de gorundugu gibi kolay degildi.Bildigim denenmis bir yol yoktu ve tecrubesini paylasacak nezakette bir hayal kırıklıgı tanımıyordum.

ask ikinci buyuk hayal kırıklıgıydı benim icin ve ben ask icin hic hayal kırıklıgı olmadım. Ama sanırım dunya icin buyuk bir hayal kırıklıgıydım cunku Hersey gibi dunyaya gelmek icin de gec kaldım bir kac insan omru kadar…Bunca hayal kırıgı icinde hala romantizmin pencesinde kıvrandıgımı gorunce; baskaları icin hayal kırıklıgı olmak fikrinin dayanılmazlıgı yuzunden, aklımı basıma toplamam uzun surmedi. Fakat aklımı basıma getiren yine “ben” degildim. Kırılan dokulen baska hayallerimdi bunu yapan.
Her insan kendince özeldir hani, iste ben de oylesine özel olmalıydım hayal hurdalıgımda. İşte o zaman karar verdim burada yasamaya; kendi yarattıgım hayal imparatorlugunda.

Lutfen hayal kırıklıgım olmaz mısın?

Gözleri güzel her kadını, bana guzel bakıyo sandım yıllar boyunca ama her güzel göze de vurulmadım tabi. mahallemizin badem gözlü guzel esmeriydi S. ki ben 3 saniyeden fazla bakamazdım gozlerine. Korkardım…Birkeresinde yolda karsılasmıstık hic oralı olmamıstım da annem beni onun gittigi yöne biseyler aldırmaya gonderdiginde, cigerlerimi yırtarcasına kosup sonra da yetişememiştim; onunla aynı yolu yürüme şansına…

Onun bir peri kızı oldugu yonundeki suphelerim hala devam etmekle baraber, artık daha gercekci bir insan oldugumdan elflerle karsı kıyılara gittigine inanmaktayım.